هر که عاشق شد منت از صد یار می باید کشید
بحر یک گل منت از صد خار می باید کشید
من به مرگم راضیم اما نمی آید اجل
بخت بد بین از اجل هم ناز می باید کشید
کاش ... ای کاش ... ای کاش من شیزوفرنی داشتم ، ای کاش
کاش دختر توی آینه ، دختر توی آینه نبود ...
کاش دختر نبودم
.
.
.
کاشکی هامون چه زود کشک میشن
کاش
کشک
کاش ... کشک
پرنده کوچولو یکساله شد
نگاه غم انگیزش به اسمان بود و چشمان گرد و کوچکش رو به خورشید .
در دلش می خواند :
قایقی خواهم ساخت
دور خواهم شد از این خاک غریب
قایق از تور تهی
و دل در آرزوی مرغابی
همچنان خواهم خواند
همچنان خواهم راند
دور خواهم شد از این خاک غریب
پشت دریا شهریست
که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است
-----------------------------------------
پرنده ی من ... یار روزها و شب های غم انگیزم . صفحه ی دلت همیشه سنگ صبورم بود . تولدت مبارک
حالا دیگر قایق من هم آماده است
دارم می روم
دلم برایت تنگ می شود ولی ... به قول پرستوی عاشق (( راه رفتنی را رفتن باید ))
روزها و شب هایت دیگر برای من طلف نخواهد شد . غمخوار من نخواهی بود . دل تنگی هایم برای خودم می ماند
تو آرام سرت را توی بال کوچکت کن و بخواب
خدا حافظ پرنده کوچولو .
I’m sorry my love
If I’ve broken your heart last night
I beg of you to forgive me
Dearest one I’m sorry
I promise my love
I won’t make that mistake again
Oh won’t you please forgive me
And be my love again
I was a fool
To treat you mean and cruel
I didn’t know at all
Now I’ve realize
So I apologized
I’ll never hurt you again oh oh…
I’m sorry my love
If I’ve broken your heart last night
I beg of you to forgive me
Dearest one I’m sorry
I’m sorry I’m sorry I’m sorry my love…
خیلی سخته وقتی به کسی که دوسش داری اعتماد داشته باشی و بفهمی که بهت دروغ میگه بخوای بهش بگی اما به خاطر دل خودت حرفا رو توی دلت نگه داری و هیچی نگی چون می دونی اگه چیزی بگی دلش می شکنه
چون دوسش داری
باید به دروغم که شده به خودت بفهمونی که داره بهت راست می گه اما بازم نمی تونی باور کنی . اما اینو خوب می دونی هر کی بهت دروغ بگه دلت که بهت دروغ نمی گه
اما چه فایده که باید سکوت کنی باید هیچی نگی چون نمی خوای دل اون بشکنه
اما به چه قیمتی به قیمت شکستن دل خودت
آره به قیمت شکستن دل خودت چون خیلی برات عزیزه چون دلش خیلی برات با ارزشه
چون ...
یادته ...؟
توی راه عاشقی فرصت تردیدی نیست
میدونی تو قلب من نقطه ی تدبیری نیست
گریه ی شبونه رو جز تو که تسکینی نیست
مثل این شکسته دل هیچ دل غمگینی نیست
تو چه دیدی که بریدی تو ز هم پاشیدی
تو چه بیهوده ز من رنجیده
به چه جرمی چه گناهی تو منو سوزوندی
غم عالم به دلم کوبوندی
به تو نفرین دل عاشق دل زار
تو منو غرق خجالت کردی
من ازاده ی مغرورو ببین
تو چطور بنده ی عادت کردی
تو چه دیدی که بریدی تو ز هم پاشیدی
تو چه بیهوده ز من رنجیدی
به چه جرمی چه گناهی تو منو سوزوندی
غم عالم به دلم کوبوندی